कुठे नेऊन ठेवलाय सांगलीला?

 अपघात, खून, मारामारी, सूड आणि भयाच्या साम्राज्यात अडकलेलं शहर

उपसंपादक : नासिर सय्यद

कधी काळी शांत, सुसंस्कृत आणि सुरक्षित म्हणून ओळखली जाणारी सांगली आज स्वतःची ओळख हरवताना दिसत आहे. आज सांगलीकडे पाहिलं की एकच प्रश्न मनात उभा राहतो—कुठे नेऊन ठेवलाय सांगलीला?

अपघात, खून, मारामारी, सूड आणि भीती… हे शब्द आता बातम्यांपुरते मर्यादित राहिलेले नाहीत, तर ते सांगलीच्या दैनंदिन वास्तवाचा भाग बनले आहेत. सकाळ झाली की वर्तमानपत्र उघडताच किंवा मोबाईलवर नजर टाकताच एकच बातमी समोर येते—कोयत्याने खून, चाकूने भोसकले, दगडाने ठेचले, भीषण अपघातात बळी. हे सगळं पाहता भीती हेच आजच्या सांगलीचं खरं चित्र बनलं आहे.

आठवड्यातून एखादा खून होणं ही बाब आता धक्कादायक राहिलेली नाही, हीच सर्वात गंभीर बाब आहे. युवकांमध्ये वाढत चाललेली नशा, राग, सूडबुद्धी आणि कायद्याचा धाक कमी झाल्याची भावना यामुळे समाज हिंसेकडे झुकताना दिसत आहे. प्रश्न असा आहे की ही पिढी घडवण्यात आपण कुठे कमी पडलो?

दुसरीकडे शहरातील रस्त्यांची अवस्था पाहिली, तर अपघात होणं जणू अपरिहार्यच बनलं आहे. खराब रस्ते, बेफिकीर वाहनचालक, अपुरी वाहतूक व्यवस्था आणि प्रशासनाची उदासीनता यामुळे निष्पाप नागरिकांचा बळी जात आहे. खून असो वा अपघात—दोन्ही ठिकाणी मानवी जीव स्वस्त झाला आहे, ही वस्तुस्थिती नाकारता येत नाही.

आज सांगलीमध्ये ‘सुरक्षा’ हा शब्द फक्त कागदावर उरला आहे. प्रत्यक्षात मात्र प्रत्येक नागरिक भीतीत जगतो आहे. महिलांची असुरक्षितता, पालकांची मुलांबाबतची चिंता आणि सामान्य माणसाच्या मनात निर्माण झालेली धास्ती—हे सगळं समाजाच्या अपयशाचं प्रतीक आहे.

सर्वात गंभीर प्रश्न म्हणजे—यासाठी जबाबदार कोण?

पोलीस यंत्रणा, महापालिका, प्रशासन, लोकप्रतिनिधी की समाज स्वतः? प्रत्येक जण जबाबदारी दुसऱ्यावर ढकलताना दिसतो. पण या सगळ्या व्यवस्थेचा परिणाम मात्र सामान्य नागरिकाला भोगावा लागत आहे.

आज गरज आहे ती केवळ निषेध व्यक्त करण्याची नाही, तर ठोस कृतीची. कायद्याचा धाक निर्माण होणे, युवकांना योग्य दिशा मिळणे, नशेवर आळा घालणे, रस्ते आणि वाहतूक व्यवस्थेची सुधारणा करणे—हे सगळं तातडीने होणं आवश्यक आहे. अन्यथा सांगलीचा उद्या अधिक भयावह असेल.

कुठे नेऊन ठेवलाय सांगलीला?

हा प्रश्न केवळ संपादकीय प्रश्न नाही, तर प्रशासन, लोकप्रतिनिधी आणि समाजासाठी दिलेला इशारा आहे. हा इशारा वेळीच समजून घेतला नाही, तर सांगलीचं भविष्य अंधारात जाण्याची भीती नाकारता येणार नाही.